In "The Children" zegt de naamloze verteller nooit expliciet wat er "mis" is met zijn ouders. Het verhaal impliceert echter verschillende problemen:
* Emotionele afstand: De ouders worden afgeschilderd als afstandelijk en emotioneel afstandelijk ten opzichte van hun kinderen. Ze voeren oppervlakkige gesprekken en lijken zich meer zorgen te maken over hun eigen angsten dan over het welzijn van hun kinderen.
* Gebrek aan communicatie: Het gezin heeft moeite om effectief te communiceren, wat leidt tot misverstanden en frustratie. De ouders van de verteller worden afgeschilderd als gesloten en niet bereid hun gedachten en gevoelens te delen.
* Onrealistische verwachtingen: De ouders hebben onrealistische verwachtingen van hun kinderen, vooral wat betreft hun begrip van volwassen concepten en emoties. Ze zetten de kinderen onder druk om zich ouder te gedragen dan ze zijn, wat leidt tot een gevoel van vervreemding.
In plaats van direct te zeggen wat er mis is, gebruikt Barthelme subtiele details en de observaties van de verteller om een beeld te creëren van een disfunctioneel gezin waar de communicatie gespannen is en de emotionele band ontbreekt.