De verschijning in Handeling 3, Toneel 4 – Banquo's spook dat Macbeths stoel op het feest bezet – blootstelt de psychologische ontbinding van de koning:
Het spook externaliseert Macbeths interne instorting. Het is niet puur supernatuurlijk – het is de dramatisering van een geweten dat niet begraven wil blijven. De scène markeert het punt waar Macbeths privéleed publiek spektakel wordt, voorspellend zijn onvermijdelijke val.