Veel populaire Titanic-verhalen bevatten significante onnauwkeurigheden:
White Star Line claimde nooit officieel "onverzadelijk." De pers en publiek concludeerden het van watertichte compartimentmarketing. Het schip had ontwerpfouten (onvoldoende schothoogte, broos staal).
Realiteit: Chaos, paniek, onvoldoende reddingsboten (1.178 capaciteit voor 2.224 aan boord), klassebarrières, mannen geschoten bij instappen, derde-klas poorten initieel gesloten.
Films/boeken richten zich op Astors, Guggenheims, etc. Maar 70% was derde-klas immigranten die nieuwe levens zochten. Hun verhalen worden minder verteld.
Kapitein Smith handhaafde snelheid in ijsveld, negeerde waarschuwingen. Sommige bemanning blokkeerde derde-klas toegang. Anderen (Lightoller, Murdoch) handhaafden "vrouwen en kinderen eerst" rigid, te water lieten boten halfvol.
Eer de 1.500+ levens die verloren gingen door accurate, bronnen-gebaseerde verhalen te zoeken (bijv. Walter Lord's A Night to Remember, officiële enquêtes).