Kathleen Kenyons opgravingen in Jericho: Neolithische muren, toren en methodologische revolutie
Britse archeoloog Kathleen Kenyon (1952–1958) revolutieerde het Nabije-Oosten archeologie in Jericho (Tell es-Sultan) door rigoureuze stratigrafische methode—laag voor laag graven, context nauwkeurig registreren. Vondsten herschreven vroege stedelijke geschiedenis.
Belangrijkste ontdekkingen
- Neolithische Muur & Toren (ca. 8000 v.Chr.): Steenmuur 3,6m dik, 4m hoog; aangrenzende cirkelvormige toren 8,5m diameter, 8m hoog—werelds oudste bekende monumentale architectuur.
- Pre-Pottery Neolithic A/B Lagen: Gedomesticeerde granen, figurines, gegipste schedels (voorouderscultus praktijken).
- Vroeg-Bronstijdse Stad: Herbouwde versterkingen, paleiscomplex, rijke graven.
- Afwezigheid van Late-Bronstijd vernietigingslaag: Uitgedaagd de bijbelse Josua-veroveringstijdlijn—geen bewijs van gewelddadige vernietiging ca. 1400 v.Chr.
Methodologische nalatenschap
Kenyons Wheeler-Kenyon methode (roosters, balken voor stratigrafische controle) werd de standaard voor Levantiënse archeologie. Ze vestigde Jericho als cruciale neolithische stedelijke centrum en stelde empirische standaards die vandaag nog gebruikt worden.