De oorspronkelijke auteur van traditionele verhalen is onbekend; deze verhalen werden mondeling door generaties heen overgedragen voordat ze werden vastgelegd door verzamelaars (Broers Grimm, Perrault, Afanasyev, Asbjørnsen & Moe, enz.).
Mondelinge traditie betekent dat geen enkele "auteur" bestaat—in plaats daarvan vormt een gemeenschap van vertellers, past aan en bewaart verhalen over eeuwen heen. Elke vertelling is zowel behoud als heruitvinding. De vastgelegde versies die we kennen zijn momentopnamen van een vloeibaar proces, gefilterd door de redactiekeuzes van de verzamelaar.
Deze anoniemiteit is geen gat maar een kenmerk: volksverhalen horen bij het collectief, niet bij het individu. Hun kracht komt juist uit communautair auteurschap—verhalen die overleefden omdat ze spreken tot gedeelde menselijke ervaringen over tijd en cultuur heen.