In Sophocles' Oedipus Rex verbreekt het moment van onthulling Jocasta. Realiserend dat Oedipus haar zoon is en de profetie vervuld is, roept ze tot de goden:
"Werp me neer in de winden
En duik me in de afgrond!
Laat chaos me overnemen!"
Deze smeekbede om vernieling weerspiegelt de totaliteit van haar gruwel: incest, vadermoord, de instorting van haar identiteit als koningin, vrouw en moeder. Ze hangt zich momenten later.
De regels benadrukken de centrale thema's van het stuk: onontkoombaar lot, de kwetsbaarheid van menselijke kennis, en de goden's vreselijke gerechtigheid. Jocasta, die earlier orakels ontkent, wordt hun laatste slachtoffer — vernield door de waarheid die ze probeerde te onderdrukken.