Het centrale thema is de illusie van schoonheid en geluk versus harde realiteit. De Wingfields' appartement, vol met kwetsbare glasfiguurtjes, symboliseert hun verlangens te vluchten naar een perfecte wereld. De figuurtjes – als hun hoop – breken gemakkelijk.
Het stuk volgt Tom (dromer), Laura (kwetsbaar, verbeeldingsrijk) en Amanda (vasthoudend aan het verleden). Symbolen – glas, kaarsen, muziek – creëren magie, maar armoede, ziekte en dood breken door. Het werk onderzoekt de menselijke toestand: onze pogingen de realiteit te vluchten en de broosheid van onze dromen.