De regel "Now old desire doth in his death-bed lie" verschijnt in Akt II, Scène I van Shakespeares Antony and Cleopatra.
Gesproken door Enobarbus, de cynische, loyale, uiteindelijke tragische waarnemer. Hij commentarieert op Antony's hernieuwde verbeelding voor Cleopatra na zijn politiek huwelijk met Octavia. "Old desire" = Cleopatra; "death-bed" = het huwelijk dat het had moeten doden. Maar verlangens, als een stervende man, mobiliseert voor één laatste, fatale golf.
De regel vat de centrale spanning van het stuk samen: politieke plicht (Rome, Octavia, rijk) vs. erotische obsessie (Egypte, Cleopatra, transcendentie). Enobarbus ziet het lot duidelijk – en blijft toch.
Een perfect voorbeeld van Shakespeare's vermogen om een personages psychologie, een relaties geschiedenis en een stuk's thema in één enkele, resonerende zin te comprimeren.