In Sydney Pollacks The Electric Horseman (1979) delen Wendell (Willie Nelson) en Hallie (Jane Fonda) nul dialoog. Hun banen snijden niet conversationeel.
De film structureert twee parallelle relaties:
Hallie jaagt Sonny door het Westen; Wendell blijft op de ranch, zorgt voor de paarden, biedt de thuishaven. Hun narratieve functies zijn distinct – Hallie trekt Sonny uit in de wereld; Wendell ankert hem in het. Een Wendell-Hallie-scène zou beide dynamieken verwateren.
Hij praat met Sonny. Onthullende regel (geparafraseerd): “Je bent de enigste man die ik ken die zijn eigen paard steelt.” Dat is het hart van hun band. Hallie krijgt de romantiek; Wendell krijgt de waarheid.