Er zijn verschillende belangrijke momenten die als een climax kunnen worden beschouwd:
* De ontdekking van de "verloren stad" :Deze gebeurtenis, hoewel spannend en schijnbaar de dromen van Homer vervullend, blijkt een verzinsel van zijn eigen vader te zijn. Deze desillusie is een belangrijk keerpunt voor Homer en dwingt hem zijn leven en de betekenis van avontuur opnieuw te evalueren.
* De ontmoeting met "De Wilde Man" :Deze confrontatie met de mysterieuze figuur, hoewel aanvankelijk angstaanjagend, leidt er uiteindelijk toe dat Homer begrijpt dat het echte avontuur niet gaat over overwinnen of ontsnappen, maar over het omarmen van het onbekende en het vinden van troost in het aangezicht van angst.
* De laatste reis naar de "echte" verloren stad :Deze reis, ondernomen met zijn zus en gevoed door een hernieuwde kijk op het leven, gaat niet over het vinden van een fysieke plek, maar over het vinden van een gevoel van verbondenheid en een doel in de wereld.
De ultieme climax is echter het besef dat Homer zelf de 'Verloren Stad' is. Door het hele boek heen is de zoektocht van Homerus naar de verloren stad een metafoor voor zijn zoektocht naar identiteit en betekenis in zijn leven. Hij ontdekt dat het echte avontuur niet gaat over het vinden van een plek of een schat, maar over het verkennen van de innerlijke diepten van jezelf en het accepteren van de persoon die je bent, met al je gebreken.
De climax is dus niet slechts een enkele gebeurtenis, maar een proces van ontdekking, desillusie en uiteindelijk acceptatie. De reis van Homerus doet hem begrijpen dat het grootste avontuur niet in de buitenwereld ligt, maar in hemzelf.