1. Ze bedenkt een gedeelde uitdaging: Ze begint met te erkennen dat de groep (waartoe ook Percy behoort) had ingestemd met het schrijven van een spookverhaal. Dit vormt de basis voor haar latere kritiek zonder de capaciteiten van haar man rechtstreeks aan te vallen.
2. Ze introduceert het concept van een "nieuw" type spookverhaal: Ze suggereert dat hun eerste pogingen "vreselijk" en "te verschrikkelijk" waren omdat ze vertrouwden op typische bovennatuurlijke elementen. Dit geeft aan dat er behoefte is aan een andere aanpak.
3. Op subtiele wijze verheft ze haar eigen idee: Vervolgens stelt ze het ‘interessante’ concept voor van een ‘wezen’ geboren uit ‘de instrumenten van de wetenschap’ in plaats van de traditionele spookachtige verschijningen. Dit positioneert haar eigen verhaal als een meer tot nadenken stemmende en innovatieve kijk op het genre.
4. Ze verlegt de focus van haar man: Door het gedeelde falen van de groep te benadrukken en vervolgens haar unieke idee te presenteren, erkent Mary Shelley impliciet de betrokkenheid van Percy zonder hem uit te kiezen voor kritiek.
Kortom, Mary Shelley gebruikt slimme bewoordingen om zachtjes te suggereren dat het traditionele spookverhaal beperkt zou kunnen zijn, zonder de capaciteiten van Percy rechtstreeks te bekritiseren. Ze benadrukt de noodzaak van een nieuwe aanpak, die de weg vrijmaakt voor haar eigen innovatieve creatie, Frankenstein.