Hoewel hij een meester was in het gebruik van nunchucks, vormde het gebruik ervan op de set met acteurs en stuntmannen een risico op ernstig letsel.
Dit is wat ze deden:
* Zachtere materialen: Bij de nunchucks die in films werden gebruikt, werden de houten of metalen onderdelen vaak vervangen door zachtere materialen, zoals schuim of rubber. Hierdoor was de kans kleiner dat ze schade aanrichtten.
* Gewijzigd gewicht: De gewichtsverdeling van de nunchucks werd soms gewijzigd, waardoor ze minder gevaarlijk en gemakkelijker te controleren waren.
* Zorgvuldige choreografie: De vechtscènes zijn zorgvuldig gechoreografeerd om het risico op accidenteel letsel te minimaliseren.
Het is belangrijk op te merken dat Bruce Lee een echte vechtsportmeester was, en dat zijn vaardigheid met de nunchucks echt was. Hij stond bekend om zijn toewijding aan de veiligheid op de set, en hij stond er altijd op om waar mogelijk echte wapens te gebruiken, zelfs als deze waren aangepast.
Dus hoewel de nunchucks in zijn films niet precies dezelfde waren als die waarmee hij trainde, waren ze nog steeds een weerspiegeling van zijn ware beheersing van deze krijgskunst.