Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Poëzie

Hoe een Angelsaksisch gedicht te schrijven

De Angelsaksen, vestigers uit Holland, Denemarken en Duitsland die Brittannië koloniseerden na het vertrek der Romeinen in 410 n.Chr., achterlieten een poëtische literatuur samengesteld in Oudengels. Alleen een beperkt aantal Angelsaksse gedichten is bewaard gebleven, omdat vroege christelijke schrijvers het als werk van heidenen beschouwd. Een handvol klassieke voorbeelden zijn bewaard gebleven om te bestuderen en te inspireren wie hun eigen poëzie in Angelsaksse stijl wil schrijven.

Kenmerken van Angelsaksse poëzie

Hoewel de moderne conceptie van poëzie gericht is op het gebruik van poëtische vormen en eindrijmen, steunde Angelsaksse poëzie op alliteratie. Alliteratie beschrijft het herhaalde gebruik van dezelfde medeklinkerklank om woorden te beginnen, als in "Zeeman Zeeman zeilde de zeeën." Individuele regels breken in twee segmenten van twee lettergrepen elk, gescheiden door een sterke pauze, of caesura. Angelsaksse gedichten hadden geen lengtebeperkingen, en konden honderden regels lang zijn. Ten slotte, in plaats van metaforen of vergelijkingen, gebruikten Angelsaksse gedichten spreekfiguren genaamd kennings. Een kenning vervangt twee met een ligatuur verbonden woorden voor een ander, als in "battle-sweat" (slagzweet) voor bloed.

Onderwerp

De bewaarde Angelsaksse poëzie richt zich op heroïsche, fantastische of religieuze onderwerpen. Angelsaksen organiseerden zich in stammen, met een dominante leider en een centrale, gemeenschappelijke structuur die een basis voor de maatschappelijke orde vormde. Angelsaksse gedichten als "Beowulf" vieren de heroïsche prestaties van krachtige leiders, en schetsen de vrees en doelen van de stamensamenleving. Deze leiders vechten met fantastische wezens — Grendel, bijvoorbeeld — die natuurkrachten kunnen vertegenwoordigen, zoals de ziekten en droogte die de gelukken van een landbouwbevolking in de war schopten. Sommige Angelsaksse gedichten, zoals "Caedmon," weerspiegelen christelijke thema's verspreid door Brittannië door de inspanningen van vroege missionarissen.

Schrijftips

Angelsaksse poëzie is plot-gedreven, dus een schrijver moet beginnen met een duidelijke conceptie van zijn onderwerp. Met andere woorden, laat je verbeelding het verhaal vormgeven, en verfijn en ontwikkel je verhaallijn door de compositie. Voor je kennings, streef naar je eigen originele beelden, omdat gerecyclde literaire apparaten een werk verminderen in impact. Lees elke regel hardop, omdat de vocalisatie van proza en poëzie problemen met syntaxis en formulering kan onthullen. Denk niet te veel na over je eerste versie, en probeer vooral materiaal op papier te krijgen. Eenmaal heb je iets om mee te werken, kun je herzien tot je gedicht leest als een authentiek verhaal van Angelsaksse glorie.

Inspirerende voorbeelden

Het meest significante Oudengelse gedicht, "Beowulf," verscheen rond 1000 n.Chr. en omvat veel van de kenmerken van de Angelsaksse literatuur. De contemporaine Ierse dichter Seamus Heaney leverde een beroemde vertaling die de Angelsaksse meter vermijd ten gunste van kunstzinnigheid, wat het een ideale keuze maakt voor de schrijver op zoek naar thematische inspiratie. "The Wanderer," welke christelijke schrijvers in de 10e eeuw opschreven, inspireerde J.R.R. Tolkien, de auteur van "The Lord of the Rings." "The Wanderer" schetst een portret van de vroege middeleeuwse samenleving en oorlogvoering, en toont ook de invloed van het christendom op de Angelsaksse mensen. Andere klassieke voorbeelden van Angelsaksse poëzie zijn "Dream of the Rood," "The Seafarer" en "The Battle of Maldon."

Poëzie

Related Categories