Een lofgedicht is een hulde; een belangrijk deel van politieke en literaire expressie van Afrika. In Zulu heet lofpoëzie izibongo. Het verwijst naar poëtische expressie die niet alleen definieert maar een individu noemt. Lofpoëzie wordt geschreven met durf beelden, uitgedrukt in de meest distincte of zorgvuldig geselecteerde taal. Een lofgedicht schrijven is schrijven over je leven en de gebeurtenissen of offers die je gebracht hebben tot het moment waar je vandaag in bent.
Schrijf je afstamming als eerste regel van je lofgedicht met een potlood op papier. Begin met een inleiding. Ik ben de "zoon of dochter van ...," die "de zoon of dochter was van ..." Sommige lofgedichten kunnen eren wie je tot dit moment bracht. Begin met een frase als "Lof aan Andy Cook" of "Hier is aan Kylie Jane."
Voeg je fysieke beschrijving toe in regels twee en drie. Verwijs naar jezelf met beschrijvende woorden. Bijvoorbeeld, "Ik ben klein, met blond haar en slanke benen." Vergelijk jezelf met iets, zonder zoals of als te gebruiken, zoals: "Een vogel, vrij" of "Ik ben tot water wat de regendruppels doen aan het oppervlak van een meer."
Vertel ons wie je bent in de laatste regel. Dit moet jou uitdrukken als een bijzond wezen. Verbind een gebeurtenis of iets wat je gedaan hebt, een actie of daad die vertelt wat je bijzonder maakt. Begin de laatste regel op dezelfde manier als de eerste regel, het idee herhalend, maar de woorden variërend. Bijvoorbeeld, je eerste regel is "Ik ben van het teken water" en je laatste regel "Ik ben gevuld met licht dat danst als regen."