Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Poëzie

Hoe je Beschrijvende Poëzie Schrijft

Beschrijvende gedichten prikkelen je zintuigen: ze sturen geuren naar je neus, klanken naar je oren, texturen naar je vingertoppen en schilderen scènes voor je ogen. Die setting en tactiele elementen door woorden overbrengen vereist actieve taal, beknopte woordenschat en coherente semantiek. Beschrijvende poëzie schrijven vereist dat je je onderwerp begrijpt. Je moet weten hoe het voelt om kniediep in het water te staan terwijl natte zand tussen je tenen grijst om het in een gedicht te vangen. Gedichten die zintuigelementen vangen, blijven in het geheugen van de lezer en vloeien gemakkelijk over de pagina.

Benodigdheden

Instructies

  1. Een beschrijvend gedicht schrijven vereist een onderwerp. Zodra je die hebt, begin het gedicht. Houd de woorden simpel. Compliceer het niet door te proberen het "als een gedicht" te laten klinken. De beste poëzie is makkelijk te begrijpen. Je maakt geen raadsel of puzzel. Laat de lezer niet zoeken naar betekenis.

  2. Nu je je onderwerp hebt, besluit wat je wilt beschrijven. Is de setting het belangrijke element? Is het de manier waarop de regen de narrator's hoofd raakt als kleine kiezelstenen? Is het de korte rok van de vrouw tegenover je in de metro? Kies het element dat beschreven moet worden en verwerk het in het gedicht, beschrijf elk noodzakelijk aspect. Gebruik meerdere zinnen om te beschrijven hoe die rok omhoog glijdt over haar dijken terwijl ze over haar schouder kijkt, of hoe de regendruppels de narrator's rug aflopen als mieren.

  3. Nu je je onderwerp en het beschrijvende element hebt, rond het gedicht af. Blijf bij één beschrijvend element en één onderwerp om deze stijl te oefenen. Te veel elementen vervagen de visie van de lezer. Zelfs als er 32 mensen in de metro zitten en iedereen belangrijk is voor het verhaal, zij is het hoofdelement. Verspil geen woorden aan kleding of manieren van andere passagiers.

  4. Bewerk; corrigeer; knip. Ga terug en haal alle woorden en zinnen eruit die niet absoluut noodzakelijk zijn. Wees oordeelkundig. Hoewel je de ijzelende regen beschrijft, als het niet het onderwerp is, laat de beschrijving het onderwerp niet overdragen. Je gedicht kan een reflectie zijn op een liefdesaffaire waar de narrator toevallig in de regen staat. De volgende keer dat een lezer in de regen staat, als je het waarheidsgetrouw beschreef, denken ze misschien aan je gedicht omdat het zo helder, zo echt was.

  5. Zet het gedicht een paar weken weg. Keer dan terug met een frisse blik. Je bent je eigen beste editor. Terwijl je schrijft, ben je meer gehecht aan de woorden omdat je ze zojuist bedacht. In je hoofd maakt alles zin. Maar als je terugkeert en het in een nieuwe gemoedstoestand leest (zoals alle lezers je gedichten lezen), zie je de gaten of inconsistenties die eerder zinvol leken.

Poëzie

Related Categories