Aanvankelijk terughoudend, Tituba – kwetsbaar als verslavede buitenstaander – staat onder intense druk en dreiging. Ze belijdt vals om zichzelf te redden, wordend een schuldlam. Naarmate het stuk vordert, verschuift ze van onderdanig tot weerbarstig, de legitimiteit van het hof ter discussie brengend en de onrechtvaardigheid blootleggend. Haar boog spiegelt de thema's van macht, dwang en morele corruptie.