Richard Wrights gedicht „Birmingham Sunday” (geschreven na de 1963 aanslag op de 16th Street Baptist Church) verwerpt traditionele vorm ten gunste van vrije vers – geen vast rijmschema, geen regelmatige meter, geen uniforme strofen. Deze structurele keuze is niet willekeurig; het spiegelt het verbrijzelen van levens, de fragmentatie van rouw, en de weigering om gruwelijkheid in nette patronen te verpakken.
Traditionele vormen (sonnetten, balladen) impliceren orde, resolutie, zelfs schoonheid. Wrights onderwerp – de moord op vier zwarte meisjes in een kerk – toestaat geen van deze. Vrije vers wordt een daad van verzet: de gedichtsvorm is zijn protest.