Strofen 6–10 vervullen doorgaans deze functies in de architectuur van een gedicht, hoewel de exacte betekenis afhangt van de interne logica van het gedicht:
Introduceert een nieuw thema, verdiept het perspectief of verschuift de toon.
Uitwerkt strofe 6's idee; voegt beeldvorming, emotioneel gewicht of complicatie toe.
Draait naar de climax; kan contrast, verrassing of een wending van het argument introduceren.
Onthult de kerninzicht; verergerd de conflict; bereikt de emotionele piek.
Rondt de thematische boog af; vat samen of laat een resonerend eindbeeld achter.
Dit zijn gangbare structurele rollen in langere lirieke gedichten; het specifieke gedicht bepaalt de daadwerkelijke functie.