Narratieve poëzie is sinds altijd een gevierde en geliefde literatuurvorm. Het doel: een volledig verhaal vertellen of een reeks gebeurtenissen beschrijven in verzenvorm in plaats van proza. Dit soort poëzie lijkt op een kort verhaal: het heeft een begin, midden en einde. Verschillende vormen creëeren veelzijdige ritmes, rijmen en verhalen.
Metrical romances of riddersromans vertellen verhalen met meestal een gelukkig einde. Geschreven in verzen of maat, met diverse poetische middelen. Liefde hoeft geen rol te spelen, maar vaak gaat het om een dappere ridder en zijn wonderlijke quests en avonturen.
Sommige narratieve gedichten worden in de eerste persoon verteld, ook wel metrical tales genoemd. Een voorbeeld: "The Lady of Shalott" van Alfred Lord Tennyson.
Eeuwenlang draaide poëzie om helden en hun legendarische levens. Deze gedichten, epics genoemd, werden eerst mondeling doorgegeven voordat ze opgeschreven en gepubliceerd werden. Epics zijn meestal lang en beschrijven heldendaden en cultureel/nationaal belangrijke gebeurtenissen. Het Oudengelse "Beowulf" is een voorbeeld.
Ballades waren oorspronkelijk bedoeld als liedjes, wat de structuur verklaart. Ze gebruiken kwartijnen (vierregelige strofen) en hebben vaak refrains — herhalende verzen.
Volksballades zijn anoniem geschapen en mondeling doorgegeven van generatie op generatie. Ze zitten in de cultuur of traditie verankerd. Vandaag minder verteld. De literaire ballade nabootst bewust de volksballade, maar is complexer en uitgebreider.