Walter de la Mares "Head In Air" dompelt de lezer in een luminus natuurlandschap. Zonnestralen filteren door rasterende bladeren, werpende ingewikkelde schaduwen; vogelgezwitser vult de lucht. Het gedicht viert een diepe, bijna kinderlijke communicatie met de schoonheid en harmonie van de natuur, en nodigt lezers uit om sensorische genieten – licht, geluid, textuur – met verbazing en tegenwoordigheid te omarmen. Het is een stille oproep om wakker te worden voor de gewone wonderen van de wereld.