Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Poëzie

Drie Meesterlijke Sonnetten Van Shakespeare: 18, 29, 116

Sonnet 18: "Shall I compare thee to a summer's day?"

Het definitieve lofgedicht. De geliefde overtreft zomers kortstondigheid en hitte. **Vers verleent immortaliteit:** "So long as men can breathe or eyes can see, / So long lives this, and this gives life to thee."

Sonnet 29: "When, in disgrace with fortune and men's eyes"

Van zelfhaat ("vloek mijn lot") tot transcendence. De "leeuwerik bij dageraad opstijgend" metafoor verschuift de spreker van "morren aarde" naar "hemels poort" via de **herinnering aan de geliefdes liefde**. "For thy sweet love remembered such wealth brings / That then I scorn to change my state with kings."

Sonnet 116: "Let me not to the marriage of true minds"

De definitie van ideale liefde. **Niet** gewijzigd door verandering, tijd of omstandigheden. Een "eeuwige merksteen" (ster/navigatie), overwinnend "de rand van het oordeel." De sluitende couplet zet de dichters hele reputatie: **"If this be error and upon me proved, / I never writ, nor no man ever loved."**

Poëzie

Related Categories