Door Charles Malam
Snuf en snork, oud zwart ijzer,
Kraakend en knarsend, een groot lastdier,
Schop en schuiven, diep graven,
Aarde en rots verplaatsen, een reuzenwerk.Door en door, nooit stilstaand,
Hopens vulmateriaal rijzen hoog,
Grachten en kanalen, gevormd en gegraven,
Door de onvermoede stoomschop.Mens of machine, moeilijk te zeggen,
Arbeidend door dag en nacht,
Een symfonie van kracht en vooruitgang,
De grenzen van het mogelijke verschuivend.Van velden tot steden, en bergen tot zeeën,
De stoomschop laat zijn merk,
Een getuigenis van menselijke uitvinding,
De wereld herbouwend, beetje bij beetje.Maar de tijd wacht op niemand, en vooruitgang marscheert door,
De stoomschop, een reliek uit het verleden,
Nu vervangen door nieuwere, snellere, efficiëntere machines,
Maar zijn nalatenschap blijft, een herinnering aan een verleden tijdperk.Door foto's en verhalen blijft zijn herinnering levend,
Een symbool van vastberadenheid, kracht en de mars van vooruitgang,
Een herinnering aan de kracht van de mensheid om uitdagingen te overwinnen,
En een betere toekomst te bouwen voor komende generaties.Laten we een glas opsteken voor de stoomschop,
Een ware reus van de industriële eeuw,
En hulde brengen aan de bouwers en ingenieurs die ervoor gingen,
Wier harde werk en toewijding de wereld vormden waarin we vandaag leven.