Bij het lezen van een gedicht is het belangrijk om precies te begrijpen wat de dichter wil zeggen. Een gedicht annoteren helpt de lezer de tekst te begrijpen. Een goede annotatie vereist een grondige en zorgvuldige lezing, een ontleding van de tekst, met notities over elk woord, elke zin en elke techniek. Dit moet zo effectief mogelijk zijn, zonder rommel en verwarring.
Interpreteer de titel. De titel kan een basis leggen voor het begrip van het gedicht. Hoewel de titel niet onderdeel is van het gedicht zelf, kan het je er iets over vertellen. T.S. Eliot's 'The Hollow Men' helpt bij annoteren en begrijpen omdat 'Hollow' leegte en levensloosheid beschrijft. De hele titel 'The Hollow Men' roept wanhoop, hopeloosheid en dood op. Maak notities over de relatie tussen titel en gedicht.
Overweeg de letterlijke betekenis. Lees het een paar keer en probeer de meest letterlijke zin te begrijpen. Ontbind het en analyseer elke regel apart. William Blake's 'The Schoolboy' is een goed voorbeeld. De eerste regel van de vierde strofe: 'Hoe kan een vogel die geboren is voor vreugde, in een kooi zitten en zingen?' Hij vraagt letterlijk hoe een vogel gelukkig genoeg kan zijn om te zingen terwijl hij in een kooi zit. Denk na hoe dit verschilt van de abstracte, metaforische betekenis. Maak notities voor elke regel.
Bepaal de abstracte betekenis. De stap die echt ingaat op het analyseren van de betekenis en het krijgen van vol begrip van de boodschap van de dichter. Denk aan thema's, toon, beeldvorming en literairen middelen. Opnieuw Blake's 'The Schoolboy': de toon is boos, hij creëert het beeld van een vogel hulpeloos in een kooi. Dit is zijn metafoor voor een jongen, vast in school en ontdood van zijn jeugd. Hier is het interessant om letterlijke en abstracte betekenis te vergelijken.
Identificeer technieken. Lees het gedicht opnieuw en zoek technieken die de betekenis versterken.
Noteer herhalingen. Onderstreep herhalingen in het gedicht, herhaalde zinnen, structuur en leestekens.
Analyseer hoe technieken de boodschap versterken. In 'The Hollow Men' herhaalt Eliot de regel 'This is the way the world ends' drie keer, alsof hij het in de lezer boort en hem voorbereidt op de laatste regel: 'Not with a bang, but with a whimper.' Deze herhaling benadrukt zijn punt en voegt toe aan de wanhoop van het gedicht.