"Waxen" bij Shakespeare: Van Letterlijke Kaarsen tot Metaforen van Vijgbaarheid en Sterfelijkheid
Shakespeare gebruikt "waxen" in twee primaire betekenissen, de eigenschappen van het materiaal – plasticiteit, transparantie, brandbaarheid – exploiterend als metaforen voor menselijke veranderlijkheid.
1. Van Was Gemaakt (Letterlijk)
- Richard II 3.2: "Zie, zie hoe hij / De waxen model van onze koningin uitlegt!" – een wasbeeld.
- Romeo and Juliet 1.2 (Capulet): "... waxen [= was] tapers." – kaarsen.
2. Was-achtig: Zacht, Vijgbaar, Smeltend, Bleeke (Figuratief)
- Troilus and Cressida 3.2: Troilus: "Deze hand heeft meer geschreven, toch blijf ik waxen, / Zacht, smeltend waxen" – hart zacht, indrukbaar.
- The Tempest 2.1: Gonzalo: "Dezelfde mijn heer zie ik bij dagelicht hier de maan waxen bleek" – afnemend, bleek.
Connotatieve Resonantie
- Vergankelijkheid: Was smelt, verandert van vorm, verdwijnt.
- Kwetsbaarheid: Zachtheid = vatbaarheid voor indruk, hitte, druk.
- Kunstmatigheid: Wasmodellen = simulacra, geen levend vlees.
Shakespeare verandert een huishoudelijk materiaal in een spiegel voor emotionele doorlatendheid, identiteit onder druk, en de fragiliteit van het leven.