Tijdens Shakespeare's tijd was het geloven in hekserij en het bovennatuurlijke wijdverspreid. Heksen werden als algemeen beschouwd, aangevuurd door religieuze leerstellingen, bijgeloof en vrees voor het onbekende. Mensen geloofden dat heksen bovennatuurlijke krachten bezaten om kwade toverspreuken te werken en schade toe te brengen. Shakespeare's toneelstukken, met name Macbeth, weerspiegelen deze heersende overtuigingen.