De beekreis in Tennyson's gedicht
In Alfred, Lord Tennyson's “The Brook,” vertelt de beek zijn eigen loop van bron tot zee:
- Ontspringt in bergen (“haunts of coot and hern”)
- Kruipelt afhelling
- Manouvreert rotsen en obstakels
- Vormt poelen en woelen
- Stroomt door weiden en akkerland
- Passeren stenen bruggen
- Voegt zich bij andere beken, wordt rivier
- Bereikt de zee (“men may come and men may go, / But I go on for ever”)
De reis symboliseert eeuwige natuurcycli in contrast met menselijke vergankelijkheid. De refrain benadrukt blijvendheid midden in verandering.