De dichteres ontdekt een zeeschelp aangespoeld, verwonderd over de ingewikkelde, "met muziek besnoerde" structuur. Ze verbeeldt de reis — geschud door oceaanritmes, geworpen door golven — tot het rust op het zand om gevonden te worden. Het gedicht viert de verborgen schoonheid van de natuur, het mysterie en de grote verhalen in kleine objecten, en nodigt uit tot verbazing over de natuurlijke wereld.