In Act 2 van Arthur Miller's The Crucible, laat Giles Corey een bomshell vallen: Abigail Williams en de andere meisjes probeerden Elizabeth Proctor in de bossen te doden – de exacte middag dat Abigail claimde dat Elizabeth's geest haar had aangevallen.
Deze onthulling blootlegt Abigail's moordlustige intentie en berekende frame-up, haar geloofwaardigheid ernstig ondermijnend. Tragisch genoeg negeert het hof grotendeels Corey's getuigenis, verblind door de hysterie die Abigail georchestreerd heeft. Het moment onderstreept het stuk's centrale tragedie: waarheid is machteloos wanneer angst en corruptie de wet controleren.