In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.
Ik was een soldaat eens, en ik zag te veel.
Ik zag het bloed en de lichamen,
De pijn en het lijden.
Ik zag het ergste dat de mensheid te bieden heeft,
En het veranderde me voorgoed.
Laten ons de levens herinneren die we verloren,
Het lijden dat geleden werd,
En laten ons beloven te werken voor vrede.
Laten ons een wereld bouwen waar oorlog niet meer is,
En elk kind kan opgroeien in een veilige en vredige wereld.
Deze openingszetten de toon, het perspectief en het doel onmiddellijk.