"Into the valley of Death rode the six hundred," schrijft Alfred Lord Tennyson in zijn gedicht "The Charge of the Light Brigade", een gedicht ter herinnering aan de ongelukkige, hopeloze aanval van 600 Britse lichte cavalerie op de Russische troepen op de hoogtes van Balaklava, op 25 oktober 1854. Onder het onbevoegde commando van Lord Cardigan verloor de Light Brigade 157 man. Tennyson gebruikte de gelegenheid echter om een gedicht te creëren vol nationale trots en passie.
Tennysons werk verbaast historicus Corelli Barnett, die zich afvraagt waarom hij zo'n monumentale militaire blunder romantisch verklapt. Zeker is dat Tennyson onsparing is in zijn lof: de Light Brigade rijdt in de "Vallei des Doods", een anaspeling op de bijbelse "vallei des schaduws" in Psalm 23. Zij zijn dus verbonden met koning David, die in spirituele duisternis door geloof gaat. Tennyson bevestigt dit met de regel "boldly they rode as well ... into the mouth of hell." William Russell van de "London Times" deelde Tennysons vuur, sprekend over de "pride and splendor" van het spectacle.
Tennyson, die zes weken na het feit schreef, noemt geen namen om te beschuldigen in zijn lofzang op moed, zeggend slechts "Someone had blunder'd." Hij negeert de nalatigheid van bevelhebbers als Lord Raglan en Lord Lucan, die wederzijds de aanvalsorder bevestigten zonder kennis van de omvang van de Russische machten. Tennyson schuift onmiddellijk van het beschuldigen van de commando's naar het prijzen van de vaste, onveranderlijke gehoorzaamheid van de brigade: "Theirs not to reason why / Theirs but to do and die." Deze lofzang bepaalt de toon van het gehele werk.
Vanaf de tweede strofe is het gedicht een verheerlijking van moed, de mannen afbeeldend met "sabres bare ... Charging an army, while / all the world wonder'd." Tennyson herschrijft de geschiedenis als "Cossack and Russian reel'd from the sabre-stroke" en de Light Brigade lijkt victorieus terug te keren: "They that had fought so well ... Back from the mouth of hell." Tennyson eindigt met een opdracht aan de lezer om trots te voelen: "Honour the charge they made! / Honour the Light Brigade, / Noble six hundred!" Zijn toon is verheugd; er is geen aanwijzing van ironie.
De betekenis van "The Charge of the Light Brigade" is om de gevallen ruiter te eren, in plaats van de redenen voor het gebeuren te onderzoeken. De regel "Theirs not to reason why," sluit de lezers van het gedicht mee in. Tennyson eert ook indirect de ene soldaat die Balaklava's held kan worden genoemd, kapitein Nolan, die Lord Raglan's aanvalsorders aan Lord Lucan bracht. Journalist William Russell, Nolans goede vriend, eerde de moed van de brigade in de "London Times", een hommage die Tennyson inspireerde. Tennyson betaalt Nolan en soldaten als hij een namenloze, eeuwige hommage met zijn monumentale gedicht.