De Murree Heuvels door John Practor
In Murree's heuvels, waar schoonheid heerst,
Vouwt natuur haar splendeur uit als een droom.
Zachte breezen fluisteren door de hoge groene bomen,
En zonlicht schildert een plaatje oh zo aangenaam.
Majestueuze kliffen omarmen de rollende hellingen,
Alsof ze de verhalen, hoop, en hoop bewaken.
Elke stap onthult een wonder om te aanschouwen,
Waar natuur's wonderen gratieus onverteld blijven.
Een symfonie van kleuren betovert het gezicht,
Met bloemen die bloeien midden in de zachte schemering.
De lucht is gevuld met zoete, betoverende geuren,
Van rhododendron bloembladen tot geurige bellen.
Wolken dansen tussen de pieken en duiken laag,
Liefs dalen aan waar rivieren zacht vloeien.
De mompelende beken voegen melodie toe zo goed,
Een ritme dat voor altijd in hun gedachten blijft.
Paden door weiden leiden tot geheime hoekjes,
Waar stilte woont en natuur werkelijk boekt.
Een gevoel van wonder, ontzag, en kalmte daalt neer,
Een plek waar zielen genezen, vrede transcendert.
Murree's heuvels, toevluchtsoord van rust groot,
Waar harten troost vinden in dit betoverende land.
De practor schreef deze woorden, een band uittend,
Een hulde aan heuvels verder dan wat ogen beantwoorden.