De onvergetelijke opening "Thank heaven for little girls" start een van de meest charmante nummers in muzikaal theatergeschiedenis. Het lied, getiteld "Thank Heaven for Little Girls", komt uit de 1953 Lerner en Loewe musical Gigi, later geïmmortaliseerd in de 1958 filmadaptatie.
Het nummer werd faam uitgevoerd door de suave Maurice Chevalier, die de vergrijzende boulevardier Honoré Lachaille speelde. Zijn knipperende, half-gezongen aflevering – even delen nostalgisch en speels – maakte het lied een instant klassieker. Chevalier hernam de rol op zowel podium als scherm, makend de melodie praktisch synoniem met zijn debonair persona.
In Gigi, gezet in Belle Époque Parijs, reflecteert Honoré op de onschuld en aantrekkingskracht van jeugd terwijl hij jonge meisjes ziet die opgevoed worden voor de hoge kringen. De lyrics vieren hun charmantie, froefroes, en de manier waarop ze "opgroeien op de meest charmante manier." Het is een moment van nostalgische charme dat de toon zet voor de musicals bitterezoete kijk op liefde en volwassen worden.
Decennia later blijft het lied een van Gigi's meest herkenbare nummers, vaak uitgevoerd in revues en onthuld als een kenmerk van de Gouden Eeuw van filmmusicals. De lichtzinnige melodie en Chevalier's onnavolgbare charme roepen nog steeds een verleden tijd van Parijse elegantie op.