Ernest Hemingway is beroemd om zijn beknoptheid in fictie. Vertellen veel met weinig woorden, en deze techniek wordt bewonderd en genaspireerd door veel schrijvers. Hij scherpte zijn schrijfvaardigheden door een trainings-oefening die begon met het schrijven over wat hij op een gegeven dag observeerde. De volgende stap was het vastleggen van deze observaties en het herschrijven van de zinnen tot ze hem bevredigden. Voor Hemingway is de praktijk van schrijven en herschrijven van zinnen als een vijfvingeroefening op de piano. De strategie om je schrijfvaardigheden te verbeteren begint met observatie en oefening.
De vaardigheid van observeren moet geleerd worden. Hemingway raadde velen aan om te observeren wat er om hen heen gebeurt in het dagelijks leven om goed materiaal voor verhalen te verkrijgen. "Onthoud wat de geluiden waren en wat er gezegd werd," zei Hemingway, volgens scholar Charles Fenton in zijn boek "The Apprenticeship of Ernest Hemingway." Observatie levert de details voor verhalen.
Michael Reynolds, auteur van diverse Hemingway-biografieën, schrijft dat deze eerste stap van de vijfvingeroefening zou beginnen met zinnen als "'Ik heb gezien,' 'Ik heb gekeken,' 'Ik heb gestaan.'" Deze zinnen kunnen "passieve observaties zijn, een verslaggevers standpunt," stelt Reynolds. De zinnen correct krijgen is niet zo belangrijk als het schrijven ervan, zegt Reynolds. Observeren is het initiële doel van deze oefening. Uit observaties vloeien andere ideeën, maar de observatie moet eerst worden vastgelegd en gedocumenteerd.
Eenmaal de woorden op papier zijn, moet herschrijving plaatsvinden. In "Monologue to the Maestro: A High Seas Letter," zei Hemingway: "Vind wat je de emotie gaf; wat de actie was die je de opwinding gaf. Schrijf het dan neer, maak het duidelijk zodat de lezer het ook ziet en hetzelfde gevoel heeft dat jij had. Dat is een vijfvingeroefening." Hemingway beschrijft het proces wat elk verhaal uniek maakt, namelijk de stem en perceptie van de schrijver. Al dit begint met aandacht besteden aan alles wat gebeurt.
De kern van Hemingway's oefening is oefening. Peter Griffin, auteur van "Along with Youth: Hemingway, the Early Years," schrijft dat terwijl Hemingway aan zijn fictie werkte, hij tegen anderen zei, "Niets te doen dan oefenen." Deze discipline is als oefenen op de piano. Gerald Kennedy is het ermee eens, en voegt toe dat Hemingway geloofde dat de vijfvingeroefening "analogoog is aan viriele activiteiten als jagen en diepzeevissen; alsof ze de connectie tussen kunst en deze zware, werelddellijke activiteiten benadrukken" (Kennedy). Het idee is om te blijven schrijven, zelfs als het niet creatief voelt of zelfs als je er geen zin in hebt. Discipline verbetert schrijven, net als vingeroefeningen leiden tot verbeterde vaardigheid.