Een christelijke roman schrijven kan makkelijk verward worden met het schrijven van een gezinsroman, maar de twee zijn niet noodzakelijk uitwisselbaar. Een christelijke roman kan voor volwassenen zijn en veel gezinsromans kunnen niet einmal caritatief een christelijke roman genoemd worden. Essentieel is er slechts één overkoepelend thematisch element dat elk boeklengte verhaal een christelijke roman noemt: het veredelt Jezus Christus als de heer en verlosser van de mensheid.
Zet je aan het werk om uit te zoeken hoe het verhaal Jezus Christus zal tonen als de heer en verlosser. Deze taak te volbrengen is het allerbelangrijkste element in het succesvol schrijven van een christelijke roman. Zodra je uitvindt hoe de personages kunnen onthullen dat alles goeds wat ze doen en alles goeds in de wereld te danken is aan de kracht van Jezus Christus, dan kan vrijwel elk onderwerp als een christelijke roman aangepakt worden.
Stel jezelf één heel belangrijke vraag en wees brutaleerlijk met je antwoorden. Misschien wel de belangrijkste vraag bij het schrijven van een christelijke roman is of je eventuele verwijzingen naar Christus of God kunt weglaten en nog steeds een bruikbare roman hebt. Als het antwoord ja is, dan is wat je geschreven hebt waarschijnlijk geen christelijke roman, want een christelijke roman gaat niet over directe verwijzingen naar de Heer, maar over een algehele overtuiging dat alles wat in de actie plaatsvindt direct gerelateerd is aan de voorzienigheid van God. Het gezegde - historisch onwetend als het is - dat Xmas erover gaat Christus uit Kerstmis te halen, geldt in de realiteit voor een christelijke roman; als je Christus eruit kunt halen, dan gaat het niet echt over Christus.
Een christelijke roman schrijven gaat zeker niet over het vermijden van alle verwijzingen naar zondige activiteit. Dit is de reden dat niet alle christelijke romans noodzakelijk romans zijn die door kinderen gelezen zouden moeten worden. Met verrassend weinig uitzonderingen, kan een christelijke roman over elk onderwerp geschreven worden, inclusief niet alleen romantiek maar seks. Theoretisch zou het mogelijk moeten zijn om een christelijke roman te schrijven over zelfs de meest afwijkende menselijke activiteit, zolang de auteur in gedachten houdt dat het thema van het boek gaat over hoe Jezus Christus alles overwint en het boek toont dat dergelijke activiteit in strijd is met het Woord van God.
Prediken is voor een preek, niet voor een christelijke roman. Hoewel een auteur zeker succesvol kan zijn bij een bepaald segment van het christelijke publiek door eigenlijk een boeklange preek te schrijven, leest het gemiddelde persoon geen roman om gepredikt te worden. Begrijp, natuurlijk, dat er een verschil is tussen prediken en evangeliseren. Je kunt ongelovigen zeker tot Jezus Christus brengen met een roman, maar de effectiefste manier om dit te doen is ze te presenteren met een uitstekend verhaal en boeiende personages en dat te laaggen met het begrip dat het gelukkige einde er alleen is door de genade van God.
Een christelijke roman construeren die een allegorie is die geen directe verwijzing naar Jezus Christus bevat, maakt die roman niet onchristelijk. C.S. Lewis bouwde een hele carrière op door een reeks christelijke romans te schrijven die veel lezers pas uiteindelijk begrijpen als een christelijke roman. Feitelijk begrijpen veel lezers dat feit nooit. Betekent deze mislukking om te begrijpen dat wat je gelezen hebt een christelijke roman is, dat de roman een mislukking is aan de christelijke kant van die vergelijking? Absoluut niet. Door een allegorie te schrijven waarin je een personage hebt die een symbool is van Christus die solide, gegronde christelijke leerpunten leert, accepteer je impliciet dat sommige mensen het simpelweg niet zullen snappen. Zolang de meeste mensen wel, zolang je niet gemist hebt om de roman succesvol over Jezus Christus als onze heer en verlosser te maken, kun je niet mislukken.