In tegenstelling tot literair sprookjes geschreven door bekende auteurs (Hans Christian Andersen, Gebroeders Grimm), heeft "Goudhaar en de Drie Beren" geen enkele schepper. Het behoort tot de grote reservoir van mondelinge traditie, vormveranderend door generaties heen voordat het in druk verscheen.
De vroegst vastgelegde versies verschijnen onafhankelijk in de midden-19e eeuw:
Cundall's innovaties – met name de kinderprotagonist en kerngezin beren – werden het sjabloon voor alle latere hervertellingen. De naam "Goudhaar" dukte later op, gepopulariseerd door Flora Annie Steel (1918) en gecement door Disney's Silly Symphony (1935).
De evolutie van het sprookje illustreert hoe folkloremigreert: mondelinge varianten → literaire fixatie → massamedia standaardisatie. Geen "originaal" bestaat; elke versie weerspiegelt de cultuur en tijd van de verteller.