Betekenis Van Strephon En Celia In Pastorale Poëzie
Strephon en Celia zijn standaard pastorale namen afkomstig uit klassieke literatuur:
- Strephon: Geïdealiseerde herder/minnaar (van Griekse strephō "keeren"). Gebruikt door Theocritus, Vergilius, Spenser, Pope.
- Celia: Herderes/minnaar (van Latijn caelum "hemel"). Tegenhanger van Strephon.
Functie:
- Creëren een tijdloze, fictieve Arcadische wereld.
- Stellen dichters in staat liefde, verlangen, jaloezie, trouw te verkennen via conventionele persona's.
- Bieden artistieke afstand – universele emoties via gestileerde personages.
- Signaliseren genreverwachtingen aan gelezen publiek.
Beroemde Verschenen:
- Vergilius' Eclogae
- Spenser's The Shepheardes Calender
- Pope's Pastorals
- Handel's Acis and Galatea (Strephon is een koorrol)
Ze zijn de "Jan en Jans" van pastorale poëzie – archetypen voor romantische idealisatie.