Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Literatuur

Wat maakt een romantische schrijver?

De Franse Revolutie van de jaren 1790 brak de dijken van de gevestigde orde, waardoor een nieuw bewustzijn zich door heel Brittannië verspreidde. De nieuwe maatschappelijke orde creëerde ambitieuze ideeën, die de gevestigde normen van staten, heersers en de rijken daagden op. Opkomende schrijvers als William Blake, William Wordsworth, Samuel Taylor Coleridge en Mary Wollstonecraft bewogen naar het definiëren van de waarden van de moderne vaste wereld en het versterken van schrijvers als 'instructors, profeten, critici en inspirators.' In verzet tegen de 18e-eeuwse stugge blik op de wereld door verificatie en fysieke realiteiten, introduceerden de romantici een tijdperk waarin de kracht van de geest heerste.

Verbeelding

De kracht van verbeelding was bijzonder belangrijk voor dichters: 'Alleen één kracht maakt een dichter,' zei Blake, 'Verbeelding Het Goddelichte Visioen.' Dergelijke dichters definieerden verbeelding tegen alles wat verbeelding niet was: reden, realiteit, wetenschap en godsdienst. Coleridge bekende 'Primair Verbeelding' als 'de levende Kracht en eerste Agent van alle menselijke Perceptie.'

Vreemde werelden

De veranderingen in de late 18e eeuw dwongen schrijvers tot het verbeelden van nieuwe werelden. Deze werelden waren vaak exotisch en wildernis, zoals Coleridge's opium-geïnduceerde visioen in 'Kubla Khan' en Hemans' 'Tales, and Historic Scenes.' Deze nieuwe werelden booden een ontsnapping aan de verwarrende, instortende orde van Engeland, waardoor schrijvers ideeën konden verkennen die de Verlichting had verworpen ten gunste van de rede. Hierdoor vertoonden veel romantische schrijvers gepassioneerde verbeeldingen van het wilde, onbekende en irrationele. ter bescherming van hun fantasie namen romantische dichters als Blake, Wordsworth, Coleridge, Percy Shelley en John Keats de rol van barden op, of 'een elektrisch visionair dichter en profeet.'

Gevoeligheid (Sensibility)

'Verbeelding laat haar vleugels zakken, En de droeve waarheid die boven mijn bureau zweeft Maakt wat eens romantisch was tot burlesk,' zei Lord Byron. Keats werd geïnspireerd door de betrokkenheid van verbeelding bij 'ziekte, afwijking, waan, egoïsme en escapisme,' aangezien de mannelijke verbeelding eroticisme van vrouwen en zelfs geveminiseerde objecten produceert. Vrouwen als Clara Reeve, Wollstonecraft, Barbauld en Hannah More bekritiseerden het Romanticisme omdat het te veel 'gevoeligheid' (sensibility) boven 'rationeel intellect' aanmoedigde. 'Romaans,' zei Wollstonecraft, 'brengen vrouwen ertoe wezens van gevoel te worden. Hun karakter wordt dus gevormd in de vorm van dwaasheid.'

Maatschappelijke reflectie

De exotische en verbeeldingsrijke kenmerken van romantische schrijvers vonden ook stevig voet in de directe wereld door maatschappelijke reflectie. De ongewone en onverwachte aard van het exotische werd lokaal vastgelegd door soldaten, matrozen, dolhuizenbewoners, boeren, herders en achtergelaten vrouwen. Wordsworth's 'Lyrical Ballads' beschreef het plattelandsleven; Dorothy Wordsworth's journalen imiteerden plattelandsdialecten; John Clare beschouwde zichzelf als 'boerendichter.'

Literatuur

Related Categories