Lineaire patronen hebben betrekking op de algemene verschijning van het gedicht zoals het op de pagina staat. Lineaire patronen treden meestal op aan het begin en einde van regels. Bijvoorbeeld, als het begin van elke andere regel licht ingesprongen is, wat een pauze op de eerste beat vertegenwoordigt, vormt dit een visueel patroon. Als meerdere langere regels zich tot een gelijke afstand van de rand van de pagina uitstrekken, terwijl kortere regels niet zo ver uitstrekken maar ook onderling gelijk zijn in lengte, creëert dit ook een visueel patroon, vooral als de langere en kortere regels met een consistente symmetrie herhalen. Als leestekens zoals punten, komma's of puntkomma's aan het einde van de regels op gelijkmatige afstanden staan, creëert dit ook een visueel patroon.
Wanneer de structuur van een gedicht uit meerdere strofen bestaat, kunnen de formaten en vormen van de strofen beelden creëren. Soms verbinden en combineren de gelijke lengtes van de strofen tot één geünifieerde afbeelding. Andere keren kunnen verschillende strofen verschillende aantallen regels hebben. De consistentie van het aantal regels in elke strofe kan een visueel patroon creëren. Bijvoorbeeld, als elke andere strofe in een gedicht wisselt van vier naar zes regels, vormt de symmetrie een patroon. Als elke strofe twee regels meer heeft dan de vorige, is dit ook een visueel patroon.
Syntactische patronen verwijzen naar beelden gecreëerd door de herhaling van woorden, zinnen of grammatica-conventies in twee afzonderlijke regels of zinnen. De herhaling boeit de ogen om een visueel patroon te creëren, en als de herhaalde woorden of zinnen op gelijke afstanden van elkaar staan, creëert dit een symmetrisch patroon. Zelfs als de zinnen niet precies identiek zijn, kunnen de overeenkomsten ervoor zorgen dat ze eruitzien alsof ze op dezelfde manier geconstrueerd zijn en dezelfde concepten uiten. Verder kan het herhaalde gebruik van grammatica-opmaak in een gedicht – zoals cursief, vetgedrukt en hoofdletters – ook een visueel beeld vestigen.
Visuele poëzie is een vorm van poëzie waarin de woorden en regels van het gedicht allemaal samenkomen om één duidelijk en scherp gedefinieerd beeld te vormen. Doorgaans weerspiegelt het beeld dat door de structuur van het gedicht wordt afgebeeld, de titel of het onderwerp dat het gedicht behandelt. Bijvoorbeeld, in John Hollanders "Swan and Shadow" verbinden alle woorden en regels om een zwaan en zijn reflectie in het water eronder nauwkeurig af te beelden, en George Herberts "The Altar" is gevormd als een altaar. Bovendien combineren de woorden in Scott Scherrs gedicht "Cold Turkey" om het duidelijke beeld van een kalkoen te creëren, terwijl zijn gedicht "Yesterdays", een Nieuwjaarsviering-gedicht, een champagnenglas afbeeldt.