In een eerdere artikel schreef ik: "Mijn hoofddoel is om mensen te helpen begrijpen dat het schrijven van een narratief heel belangrijk is voor de individuele schrijver en voor het publiek dat de verhalen leest. Een narratief schrijven stelt elk individu in staat om zijn eigen innerlijke zelf te verkennen en tot een zelfrealisatie of inzicht over zijn/haar leven te komen. Ik geloof dat het narratief elk individu in staat stelt om een fragment van zijn/haar verleden of verleden overtuigingen te herbeleven, wat resulteert in een verantwoorde acceptatie van dat verleden zodat men vooruit kan gaan met hogere karakter, hogere zelfwaardering en hogere kennis." Nadat ik dit benadrukte, wil ik dat mijn lezers begrijpen dat de bovenstaande overtuiging niet alleen geldt voor het schrijven over jezelf. De bovenstaande stelling geldt ook voor het schrijven over iemand die je kent. Over iemand schrijven die je kent, stelt de schrijver in staat om de lessen die van die ander geleerd zijn te delen; het stelt de schrijver in staat om een heel belangrijke herinnering aan die persoon te behouden; het laat andere lezers het belang zien van het behouden van herinneringen van geliefden en mensen die ons leven raken. Ten slotte stelt het de schrijver in staat om met lezers te delen dat één persoon absoluut een grote rol kan spelen in het vormgeven van onze eigen individuele levens en overtuigingen.
Voorbeeld inleiding: De kleine letters tonen aan hoe alle ingrediënten uit het formaat in de daadwerkelijke alinea samenkomen.
(a) Mijn opa is de meest inspirerende persoon in mijn leven omdat hij vastbesloten is om zijn cultuur nooit te verliezen. (b) Ik ben in Amerika geboren en mijn ouders ook, maar mijn opa werd in China geboren. Omdat ik in Amerika ben geboren, ben ik opgegroeid met Amerikaanse waarden, wat voornamelijk vrijheid van keuze betekent, en die vrijheid van keuze heeft me nooit echt toegestaan mijn eigen traditionele cultuur te ervaren. Ik heb geen accent, ik sprak geen Chinees, en ik wist eigenlijk niets over mijn Chinese erfgoed. Mijn familie en ik eten meestal hotdogs en hamburgers. Toch heeft mijn opa altijd zijn gevoel van Chinees zijn behouden, en door hem kon ik begrijpen dat ik Chinees-Amerikaans ben. Ik ben trots op beide. (c) Mijn opa kwam in Amerika als gevolg van de Japanse invasie in China, en mijn opa leefde nog om me zijn verhaal te vertellen, wat me heeft toegestaan te weten waar ik vandaan kom.
Voorbeeld kernalineaa:
(a) Mijn opa gaf me altijd vieze blikken of sprak koud tegen me, en ik begreep nooit waarom. Eén dag vroeg ik hem waarom, en toen zat hij neer om me zijn verhaal te vertellen. Mijn opa werd in China geboren in een boerengezin. Het leven voor hem en zijn ouders was simpel. Ze bewoonden het land en voorzien in kleine dorpen en steden, en dat was hun leven. Zijn moeder was een traditionele Chinese vrouw die voor de mannen zorgde, en zijn vader was een hardwerkende boer. Zijn moeder leerde mijn opa over eten, kleding, huishoudelijke waarden, etc., terwijl zijn vader hem leerde over de waarde van hard werken en de geschiedenis van zijn volk. Echter, op een dag kwam een storm en vernietigde het land, en zijn gezin verloor alles, na maanden van armoede, vond de Japanse invasie plaats. Mijn opa verloor beide ouders in de oorlog, en op 18-jarige leeftijd kwam hij naar Amerika. In Amerika woonde mijn opa in San Francisco, waar hij zich aanpas aan de Engelse taal, christen werd, en zich vergenoegde met elk soort werk dat hij kon vinden. Door al deze moeilijkheden van aanpassen, kan men gemakkelijk hun cultuur verliezen, vooral als cultuur niet nummer één op de lijst staat; echter, mijn opa trouwde met een prachtige en goede Chinees meisje, en ze werkten hard, begonnen een gezin, openden een succesvol Chinees restaurant en voedden mijn ouders op in Amerika. Mijn opa en zijn vrouw voedden mijn ouders op om Chinees en Engels te spreken, en hielden de Chinese traditie levend door verhalen over hun verleden en traditioneel Chinees eten. Echter, toen mijn ouders mij kregen, ging er iets verloren, en ik werd volledig Amerikaans opgegroeid. (b) Het was mijn opa's levensverhaal en verleden geschiedenis die me deed beseffen wat ik miste, en nu weet ik het.
Voorbeeld conclusie:
(a) Mijn opa inspireerde me omdat hij door al zijn moeilijkheden en culturele verschillen van de verhuizing van China naar Amerika, nooit vergeten wie hij was of waar hij vandaan kwam. Hij hield zijn taal, zijn geschiedenis, en zijn herinneringen, terwijl hij leerde en een nieuwe geschiedenis begon. Hij leefde om zijn verhaal te vertellen aan de derde generatie Chinees-Amerikaanse kleinkinderen, en door zijn daad weet ik nu dat ik niet Amerikaans ben, maar Chinees-Amerikaans, en ik ben trots op beide. (b) Als resultaat heb ik nu de Chinese taal geleerd en alles over mijn geschiedenis, zodat ik dat aan de vierde en vijfde generaties van mijn familie kan doorgeven. Mijn opa sprak alleen koud tegen me en gaf me vieze blikken omdat hij bang was dat de traditie van wie hij is, met mij zou eindigen, maar hij hoeft die vrees niet meer te hebben. (c) Het is belangrijk om te weten waar je vandaan komt.
(a) Mijn moeder is de meest inspirerende persoon voor me omdat ze emotioneel sterk is. Doorheen mijn hele leven gaf mijn moeder nooit op voor mijn zus en mij. (b) Mijn moeder voedde ons beiden op en keerde nooit haar rug toe; ze was er voor ons, en ondanks dat ze misschien eenzaam was in het opvoeden van ons alleen, bleef ze sterk en liet geen andere invloeden of wensen haar van ons wegnemen. Mijn moeder wijde haar hele leven aan mijn zus en mij. Toen mijn ouders scheidden, verliet mijn vader ons allen voor een andere vrouw, en hoewel mijn moeder alleen achterbleef met ons kinderen, voedde ze mijn zus en mij op. (c) Als resultaat veranderde haar kracht mijn zwakte in een drempel van oneindige verlang om nooit op te geven.
(a) Ik zal de dag nooit vergeten die veel jaren veranderde in proberingen en ellende. Mijn ouders scheidden. Ons gelukkige huishouden van vier werd op z'n kop gezet. Eén dag kwam mijn moeder thuis en ontdekte dat mijn vader een affaire had, niet zomaar een affaire maar een relatie, met een andere vrouw. Toen mijn ouders scheidden, besloot mijn vader dat hij ons niet wilde of ons niets wilde nalaten. Dus mijn moeder voedde mijn zus en mij alleen op. Ze besteedde dagen, weken, maanden, en jaren om een dak boven onze koppen te houden; terwijl ze nog steeds juiste waarden in mijn zus en mij aanleerde. Mijn moeder verhuisde van een mooi huis naar een kleine tweengezinswoning met ons. Alles in deze woning viel uiteen en rotoerde, en terwijl ik begon hoop te verliezen om ooit weer geluk te vinden, hield mijn moeder die hoop vol. Eén dag viel ons dak in, en we hadden geen geld om het te repareren. Hoewel mijn moeder bang en desperaat moet zijn geweest, deed ze niet wat ik veel andere ouders heb zien doen. Ze vluchtte niet met een ander; ze greep niet naar drugs of alcohol; ze schreeuwde niet tegen mij of mijn zus. In plaats daarvan lachte ze gewoon en zei: "Ik heb me nooit aan de kleine dingen gestoord." Dus ze kreeg een extra baan en moedigde mijn zus en mij aan een deeltijdse baan te krijgen, en toen konden we het dak repareren. (c) Door al die jaren van kleine moeilijkheden, kon mijn moeder geld sparen, en nu leidt ze haar eigen bedrijf van een non-profitorganisatie voor schuldbemiddeling voor mensen die financieel worstelen.
(a) Mijn moeder is werkelijk een inspirerende persoon voor me. Scheiding kan een kind echt laten verlopen, voornamelijk door zelfbeschuldiging. (b) Als resultaat van deze zelfbeschuldiging werd ik een niet zo goede tiener. Ik hing uit met de verkeerde benden, begon te drinken en roken en faalde lessen. Ik bracht dit naar onze tweengezinswoning, maar mijn moeder gaf nooit op; ze voelde zich eenzaam, maar gaf nooit op. Het feit dat ze werkte om mijn zus en mij te houden van hoop verliezen, en ze haar eigen hoop gebruikte om een bedrijf te openen om mensen te helpen die veel van hetzelfde lijden ervaarden dat mij deed beseffen wat ze voor ons geofferd had. Na dat ene moment van ons uit de modder te tillen, veranderde ik. Ik ben nu in het college Engels te studeren om professor te worden en mensen te helpen. (c) Het is belangrijk om altijd het goeie in een slechte tijd te zien, en mijn moeder was en is dat goeie in wat eens een slechte tijd was.