De emotionele piek van Louisa May Alcott's Little Women komt in Hoofdstuk 20, "The Valley of the Shadow": Beth March krijgt scharlakenkoorts na zorgen voor de arme Hummel familie. Haar leven hangt aan een draad, de familie in terreur en verdriet stürzend.
De klimax is geen slagveld of openbaring – het is een wacht. Jo's desperaat verplegen, Laurie's onwankelbare steun, de gemeenschap's gebeden. De zussen confronteren sterfelijkheid samen; hun banden verdiepen in de crisistuin van potentiële verlies. Beths uiteindelijke herstel (hoewel permanent verzwakt) markeert het keerpunt waar de jeugd eindigt en volwassen overgangen beginnen.
Alcott baseerde Beth op haar eigen zus Lizzie, die stierf aan scharlakenkoorts. Het hoofdstuk's stille intensiteit – geen melodrama, liefde en angst – maakt het een van de literatuur krachtigste afbeeldingen van een gezin onder beleg.