Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Literatuur

Verschil tussen poststructuralisme en postmodernisme

Postmodernisme en poststructuralisme zijn theorieën die toegepast kunnen worden op elke vorm van cultuur zoals kunst, architectuur, boeken, taal en theater. Deze theorieën kunnen ook toegepast worden op politiek, geschiedenis en sociologie. De basisideeën van elk zijn relatief makkelijk te begrijpen, en het is makkelijk om de gelijkenissen en verschillen te zien met een beetje achtergrondkennis.

Van structuralisme naar poststructuralisme

Poststructuralisten geloven dat tekst meerdere betekenissen kan hebben.

Structuralisme is het idee dat taal deel uitmaakt van de productie van kennis en grenzen kan stellen aan kennis. Ferdinand de Saussure (1857-1913) stelde dat betekenis niet in individuele woorden gevonden werd, maar in de structuur van de taal zelf. De structuralistische beweging begon in Frankrijk en gebruikte ideeën voortgebracht door Marx en Freud alsook Saussure. Een centraal thema van het structuralisme was dat mensen gevormd worden door sociologische, psychologische en linguïstische structuren waarover ze geen controle hebben. Michel Foucault en Jacques Derrida begonnen met de structuralisten ideeën, maar waren het niet eens met sommige van de kernconcepten, en dit was de start van de poststructuralistische beweging die in de late jaren zestig begon.

Poststructuralisme, Foucault en Derrida

Michel Foucault was een filosoof en historicus; hij was het eens dat mensen en maatschappij bestuurd werden door een bepaalde set systemen, maar hij geloofde niet dat er definitive onderliggende structuren waren die alles over de menselijkheid verklaarden. Foucault geloofde ook niet dat het mogelijk was voor mensen om zich van de structuur of maatschappij waarin ze zaten los te maken en er objectief naar te kijken. Jacques Derrida had begonnen deconstructie te gebruiken als een methode om tekst te begrijpen, wat afweek van het structuralistische idee om naar de hele structuur te kijken om betekenis te bepalen. Derrida geloofde dat je meerdere betekenissen kon krijgen uit gedeconstrueerde tekst en daarom geen definitieve of conclusieve betekenis aan enige tekst kon worden gegeven. Deze ideeën van pluralisme, deconstructie en splitsting van betekenis zijn de basis van poststructuralistische theorie.

Van modernisme naar postmodernisme

Postmodernisme ontwikkelde zich als reactie op modernisme. Modernisten geloven in rationaliteit in alle dingen zoals ethiek, kennis en esthetiek. Postmodernisme stapte weg van rationaliteit en omarmde onzekerheid door deconstructie, consumptie en fragmentatie. Net als bij poststructuralisme, dachten postmodernisten dat theorie geen overmachtige, conclusieve praktijk moest zijn. Postmodernisten zoals Jean-François Lyotard geloofden dat er veel antwoorden en meerdere perspectieven konden zijn.

Postmodernistische praktijkers

Postmodernisme begon in de jaren twintig met de Dada-beweging en de surrealisten zoals Man Ray, Marcel Duchamp en Lee Miller. Door hun kunstwerk commentaarden ze op de aard van de maatschappij, een framering van objecten als kunst en een pluralistisch gebruik van media. Jean Baudrillard, een postmodern theoreticus, geloofde dat in de moderne maatschappij met media en technologie die op zo'n tempo bewegen, er geen gebeurtenis is die historische significatie bereikt. Baudrillard geloofde dat de maatschappij een inertie had bereikt omdat alles minder betekenisvol was geworden. In 1979 schreef Lyotard het boek "The Postmodern Condition: A Report On Knowledge." In dit werk concentreert Lyotard zich op het idee van het ontwikkelen van een nieuwe epistemologie die reageert op nieuwe kennis. In deze tijd is er een overbelasting van informatie; postmodernisme probeert manieren te vinden om met deze snel veranderende maatschappij om te gaan.

Literatuur

Related Categories