Het hoogtepunt van Act 2 ontstaat wanneer John Proctor Abigail Williams confronteert – of in de bossen of aan de drempel van het hof, afhankelijk van de inszenering. Zij geeft toe: 'We were dancin' in the woods… I'll not have it said my name is blackened!' Proctor tegengaat door dreigen hun affaire bloot te leggen: 'I have known her.'
Dit moment is de scharnier van het stuk:
Privézonde wordt een publiek wapen, en de persoonlijke inzet ontplooit tot een gemeenschappelijke crisis.