In Act 3 van Arthur Miller's The Crucible leggen Francis Nurse, Giles Corey en John Proctor een document voor ondertekend door 91 dorpelingen. Het is een petitie die het goede karakter van drie beschuldigde vrouwen bevestigt: Rebecca Nurse, Martha Corey en Elizabeth Proctor. De ondertekenaars riskeerden hun eigen reputatie – en uiteindelijk hun vrijheid – om te verklaren dat deze vrouwen godvruchtige, eerlijke burgers zijn, geen heksen.
Rechter Danforth's reactie is snel en ontzettend: hij beveelt aanhouderij voor alle 91 ondertekenaars. De zet verergerdt de hysterie, illustrerend hoe het hof gerechtigheid perverteert door dissidentie als bewijs van schuld te behandelen. De petitie wordt een krachtig symbool van gemeenschappelijke weerstand – en van de gevaarlijke gevolgen van de waarheid spreken tegen een gecorrumpeerd gezag.