Er is zoiets als een volledig origineel literaire werk niet. Literatuur is intertekstueel en beïnvloed door andere literaire werken, en dus lijkt het op andere literatuur. Dus, wanneer je een nieuw werk leest, herken je symbolen, stylistische kenmerken en plotelementen die je in eerdere werken hebt ontmoet. Deze herkenning helpt je betekenis te geven aan wat je leest. Hoe meer je leest, hoe meer je patronen en herhalingen zult opmerken.
Je hoeft geen geleerde scholar te zijn om patronen en symbolen in literatuur uit je geheugen te herkennen. Schrijvers hebben vaak uit de Bijbel gehaald om hun verhalen te construeren en hun boodschappen over te brengen. Je kunt ook personages, plots en thema's in literatuur herkennen die afstammen van sprookjes en mythes die je eerder hebt gelezen. Een gesofisticeerd voorbeeld is de manier waarop het narratief van James Joyce's roman "Ulysses" parallel loopt en parodieert de episodes van Homer's epische gedicht "The Odyssey."
Shakespeare's personages, plots en thema's duiken op in een overvloed van literatuur van de 18e eeuw tot heden, wat je geest dwingt een verbinding te maken tussen de Bards gebruik van deze elementen en het werk dat eruit voortkomt - zoals de manier waarop Leonard Bernstein's bekende musical "West Side Story" "Romeo and Juliet" aanpast aan een modern New Yorkse setting. Zelfs als je niet al je Shakespeare van de middelschool onthoudt, kun je de Bards beroemde citaten herkennen, alsook die van andere bekende schrijvers. Citatens uit literatuur uit het verleden figuren vaak in andere literaire werken als titels, zoals de manier waarop E.M. Forster's roman "Where Angels Fear to Tread" zijn titel ontleent aan de poëzie van Alexander Pope.
Alle schrijven is op een of ander niveau politiek in de zin dat het de realiteiten van de wereld waarin we leven weerspiegelt. Wanneer je leest, zal je kennis van deze realiteiten, gebaseerd op je geheugen van levenssituaties beïnvloed door deze realiteiten, of ander lezen dat je over deze kwesties hebt gedaan, je helpen een verbinding te maken tussen deze realiteiten en de literatuur die je leest die ze vermittelt. Op deze manier wordt je begrip van kernkwesties verbeterd. Bijvoorbeeld, wat je weet over rasrelaties in Amerika zal relevant zijn tijdens het lezen van werken als Ralph Ellison's "Invisible Man" en Harper Lee's "To Kill a Mockingbird," en meer leren over deze geschiedenis zal je waardering voor dergelijke werken vergroten.
Archetypen zijn patronen, zoals een personagetype, die vaak in literatuur worden gezien omdat ze goed werken bij het comprimeren en overbrengen van betekenis. Wanneer je een bepaald patroon of archetype herkent dat je eerder in literatuur hebt ervaren, ken je dan betekenis toe aan de literatuur die je leest, gebaseerd op de herinnering aan dat patroon uit je eerdere lezingen. Dit is hoe alle lezers en schrijvers met elkaar verbonden zijn. Ze begrijpen elkaar vanwege hun gedeelde kennis van de patronen in het leven en dus in mimetische literatuur.