Een fragment is een set woorden die een onvolledige zin vormt. Een complete zin bevat altijd een hoofdzin. Hoofdzinnen hebben een onafhankelijk onderwerp en werkwoord die samen een complete gedachte uiten. Vaak zijn fragmenten delen van zinnen die gescheiden zijn van de hoofdzin met punten, vraagteken of uitroeptekens. Intentionele creatie van fragmenten is een conventionele journalistieke praktijk. Fragmenten worden gecreëerd om de lezer naar een nadrukpunt te trekken. Formele en academische schrijven gebruiken niet gewoonlijk de journalistieke praktijk van intentionele fragmentgebruik.
Begin het fragment met een hoofdletter. Gefragmenteerde zinnen volgen dezelfde constructie als reguliere zinnen met uitzondering van het hebben van een hoofdzin.
Gebruik een voorzetselphrase als fragment. Combineer voorzetsels, zoals "over," "omdat," "behalve," "betreffende," "onder" en "versus" met een passend voorzetselvoorwerp om complete zinnen te vormen die als journalistieke fragmenten gebruikt kunnen worden. Voorzetselphrases worden ook uitgedrukt als zinnen zonder onderwerp. Voeg een voorzetsel toe aan een grammaticaal correcte zin om het onderwerp te dwingen het voorwerp van het voorzetsel te worden.
Behandel het fragment alsof het een ingesloten titel is. Inhoud die in koppen als titel verschijnt en geen complete zin vormt, is de manier waarop journalisten fragmenten in de body van een artikel of compositie gebruiken. Bij het behandelen van een fragment alsof het een ingesloten titel is, gebruik zin-capitalisatie en leestekenregels. Net als titels geen complete grammaticaal gedachten vereisen, kunnen titel-type fragmenten gebruikt worden om ideeën te benadrukken zonder zich te conformeren aan grammaticaal correcte zinstructuur.
Sluit het hoofdwerkwoord uit een zin. Zinnen zonder hoofdwerkwoorden zijn fragmenten. Bijvoorbeeld, Purdue's Online Writing Lab legt het fragment uit, "Een verhaal met diepe gedachten en emoties." mist het hoofdwerkwoord.
Scheid afhankelijke bijzinnen van de hoofdzin. Afhankelijke bijzinnen vereisen verbinding met een hoofdzin. Een veelvoorkomende indicator van afhankelijke bijzinnen is het gebruik van een komma om de bijzin van de onafhankelijke bijzin te scheiden.