Literair werk maakt gebruik van wat "narratieve stem" wordt genoemd. De techniek is het perspectief dat gebruikt wordt om de gebeurtenissen van het verhaal te vertellen. De narratieve stem kan subjectief of objectief zijn, alwetend of beperkt, maar valt meestal in een van vier basistypen die bepalen hoe de schrijver informatie kan overbrengen en de algehele toon van het boek.
Eerste-persoon vertelling, of "ik"-vertelling, is vanuit het perspectief van een enkel personage dat de gebeurtenissen van het verhaal vertelt alsof hij rechtstreeks met de lezer spreekt. In de meeste gevallen is de verteller zelf een personage in het verhaal. Bijvoorbeeld: Holden Caulfield, de held van "The Catcher in the Rye", vertelt het verhaal in de eerste persoon, net als dr. Watson, de zijspeler in de Sherlock Holmes-verhalen. In zeldzame gevallen is de verteller niet verbonden met het verhaal en fungeert puur als waarnemer. In deze gevallen biedt de eerste-persoon vertelling een subjectiviteit die het verhaal op een of andere manier kan versterken.
Tweede-persoon vertelling, of "jij"-vertelling, plaatst de lezer essentieel in de rol van een van de personages. De schrijver beschrijft de acties van het personage alsof hij hem in een toneelstuk aanstuurt; bijvoorbeeld: "je loopt de straat af en gaat de bar binnen, waar je een drankje bestelt." Het effect creëert een intimiteit tussen de lezer en een van de personages, wat ze dichter bij elkaar brengt. Tweede-persoon vertelling is extreem zeldzaam, maar komt wel voor. Tom Robbins' boek "Half Asleep in Frog Pajamas" is een prominente voorbeeld.
Derde-persoon vertelling is de meest flexibele vorm van literaire vertelling. De schrijver verwijst naar alle personages als "hij", "zij" of "het", en lost zich volledig los van het verhaal, maar kan schuiven en commentaren zoals het verhaal dicteert. Bij alwetende derde-persoon vertelling weet de verteller alles over het verhaal en kan elk detail presenteren zoals de stroom en pacing suggereren. Bij beperkte derde-persoon vertelling houdt de schrijver zijn perspectief beperkt, meestal tot een enkel personage: hij kan alles weten over dat personage – inclusief zijn verleden, persoonlijkheid en gedachten zoals ze zich voordoen – maar hij laat de vertelling niet verder gaan dan die grenzen. Beperkte derde-persoon vertelling wordt soms gebruikt in mystery-verhalen waarin de schrijver wil dat je alles weet over de detectief-held maar niets over de rest van het verhaal, zodat de verrassingen bewaard blijven.
In sommige boeken verschuift de vertelling van narratieve stem afhankelijk van de behoeften van de plot. Bijvoorbeeld: een hoofdstuk verschijnt in eerste-persoon vertelling, terwijl een later hoofdstuk schakelt naar derde-persoon vertelling. Of een boek kan beginnen met eerste-persoon vertelling vanuit één personages perspectief, dan verschuiven naar een ander personages perspectief terwijl het nog steeds in eerste persoon blijft. Een prominente voorbeeld van afwisselende vertelling is Stephen Kings roman "Christine", die eerste-persoon vertelling gebruikt in het eerste en derde deel van het boek, maar derde-persoon alwetende vertelling in het tweede deel.