"Beowulf" is een heroïsch episch gedicht dat supermenselijke daden beschrijft door een 6e-eeuwse Noorse krijger. Het handschrift, ontdekt in de 10e eeuw, is een zeldzaam overlevend voorbeeld van Oudengels. Superman als concept werd in de 19e eeuw geïntroduceerd door de Duitse filosoof Friedrich Nietzsche, als de Übermensch of "overmensch". Schrijvers waaronder George Bernard Shaw en uiteindelijk striptekenaars Jerome Siegel en Joseph Shuster ontwikkelden ongeveer hetzelfde concept tot het popculturele personage.
Het meest voor de hand liggende oppervlakkige verschil tussen Beowulf en Superman is dat Beowulf sterfelijk is, Superman niet. Superman is vernietigbaar maar hij is niet mens en hij is onkwetsbaar voor aardse dreigingen. "Beowulf" beoogt historische, alhoewel fantastische, gebeurtenissen te beschrijven, terwijl de Superman-verhalen fictieve en beslissend supermenselijke gebeurtenissen vertellen. Beowulf is de volmaakte krijger die zijn volk verdedigt, terwijl Superman een supermenschelijke kracht is die menselijke idealen verdedigt.
Beowulf is een lid van de gemeenschap die hij verdedigt en zijn daden zijn breed bekend; het gedicht is geschreven om hem onsterfelijk te maken. Superman is een balling van de verwoeste planeet Krypton die zijn identiteit verbergt. Het heldenideaal in Beowulfs tijd was niet veraf en de held was actief in het gemeenschapsleven. Superman speelt een gemeenschapsrol maar niet in zijn eigen identiteit of zijn eigen gemeenschap. Beowulfs heldendom voortvloeit uit zijn roem, terwijl Supermans heldendaden afhangen van zijn anonimiteit.
Een held wordt gedefinieerd door zijn cultuur, en kernverschillen tussen Beowulf en Superman voortvloeien uit de tijd waarin ze leefden. Beowulf en Superman verlichamen elk het Aristotelische concept dat moed "de eerste van de menselijke kwaliteiten" is, en elk vertegenwoordigt het ideale man van zijn tijd die de morele gerechtigheid van zijn gemeenschap verdedigt, maar de moraliteit en de gemeenschappen zijn verschillend. Beowulf verlicht het heldenideaal van koninklijk gedrag van pre-christelijke angelsaksische samenleving; Superman is een bezoeker wiens kracht compenseert voor de onmacht van mensen zichzelf te verdedigen.
Beowulf sterft aan het einde van het gedicht en het is essentieel dat hij sterft, want de dood is de bron van zijn heldendom en zijn onsterfelijkheid. Superman is onkwetsbaar voor aardse dreigingen en het is essentieel voor Supermans heldendom dat hij niet sterft. Beowulfs definitie als superheld in zijn tijd hangt af van het verlichamen van de mensheid, terwijl Supermans superheldendom afhangt van het overtrefen van de mensheid en de implicatie van kwetsbaarheid, inclusief de dood.