Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Literatuur

Hoe je een verhaal vertelt zonder narratief te schrijven

Verhaal en narratief worden meestal als onlosmakelijk verbonden gezien. Een verhaal omvat een plot, een reeks gebeurtenissen, en narratief is hoe de verteller die gebeurtenissen ordent. Maar modernisme en postmodernisme in literatuur en andere verhalende gebieden hebben alternatieve methoden geïntroduceerd die de regels van narratief soms lijken te negeren of ten minste te buigen. Volkstradities kunnen ook alternatieven bieden voor rechtlijnig narratief.

Instructies

  1. Benader je verhaal als collage in plaats van narratief. Bied lezers of kijkers een reeks momenten, als momentopnames in een fotoalbum, en laat het aan hen de verbinding tussen die momenten leggen. Het resultaat is een verhaal gebouwd op indrukken en niet op narratief. In fictie is deze benadering met succes gebruikt in het korte verhaal door schrijvers als Amy Hempel. In film lijkt dit op de techniek van montage en wordt meestal gebruikt voor korte sequenties. Maar filmmakers als Terrence Malick hebben een dromerige logica in plaats van narratieve logica toegepast op hele films.

  2. Gebruik de logica van het surrealisme. Als collage, vermijdt surrealisme de rechtlijnige oorzaak-gevolg van traditioneel narratief, maar gaat nog verder in onverwachte en vaak verontrustende gebieden. Een esthetische beweging opgericht door André Breton, juxtaponeert surrealisme vaak blijkbaar ongerelateerde beelden of momenten om een dissonante maar krachtige effect te creëren. Surrealisme vervaagt ook de grens tussen realiteit en droom, wat een verhaal creëert dat minder over narratief gaat en meer over de werking van de geest. Bekende surrealistische verhalenvertellers zijn Jorge Luis Borges in fictie en Luis Buñuel in film.

  3. Onderzoek absurdist vertellen. Absurdisme vermijdt narratieve logica ook, maar neigt meer naar het filosofische, in tegenstelling tot de meer psychologische benadering van surrealisme, hoewel schrijvers als Borges beide combineren. Absurdist vertellen is misschien het meest succesvol in theater met schrijvers als Samuel Beckett en Eugène Ionesco. In Beckett's beroemde "Wachten op Godot" voeren twee personages een lopende dialoog zonder duidelijke narratieve richting.

  4. Experimenteer met metafictie. Metafictie is een andere relatief moderne stroming die evenveel bezig is met het creatieproces als met het eindproduct. Hoewel er vaak een traditioneel verhaal of narratief betrokken is, is het echte verhaal het artistieke proces en speelt zich af in de geest van de schepper. Een veelvoorkomende techniek in metafictie is dat de auteur verschijnt als personage in zijn eigen boek. John Fowles, Fernando Pessoa en Donald Barthelme maakten allemaal groot gebruik van metafictionele technieken. Borges schreef soms verhalen die recensies waren van imaginaire boeken.

  5. Gebruik oudere verteltradities. Hoewel alternatieven voor traditioneel narratief meestal geassocieerd worden met moderne esthetische stromen, argumenteren sommigen dat bepaalde volkse en mondelinge verteltradities ook buiten rechtlijnige oorzaak-gevolg opereren. De oorspronkelijke verhalen over Robin Hood waren bijvoorbeeld een reeks "voortgang" zonder duidelijke verhaalboog. De modernistische schrijver Paul Bowles werd beïnvloed door de Marokkaanse volksverhalen die hij vertaalde.

  6. Organiseer je verhaal volgens muzikale lijnen. Muziek biedt een alternatieve composerende logica die coherent is maar niet strikt gebonden aan narratief. Milan Kundera was de zoon van een bekende pianist en bestudeerde zelf vroegr in het leven muziek. Hoewel hij uiteindelijk muziek opgaf voor schrijven, paste hij muzikale structuren toe op werken als "The Unbearable Lightness of Being", en binnen die structuren gebruikte hij veel van de bovenstaande technieken. Als jonge man was Paul Bowles een genoteerde pianist die experimenteerde met atonale compositie. Als schrijver bekeek hij zijn fictie vaak door een muzikale lens.

Literatuur

Related Categories