Auteurs gebruiken vaak voedsel, met name vruchten, om karaktereigenschappen, thema's en waarden in literatuur te symboliseren. Granaatappels zijn een rijpe vrucht die groeit in warme, droge klimaten, zoals India, Mexico en het Midden-Oosten. Ze hebben een gewone buitenhuid, vergelijkbaar met een sinaasappel, maar het binnenste heeft een helderrode kleur en is vol met kleine ronde zaden. Het visueel verbluffende vruchtvlees van granaatappels maakt ze een krachtig symbool van leven, liefde en vitaliteit.
Granaatappels symboliseren vriendschap, loyaliteit en jeugd. In "The Kite Runner", geschreven door Khaled Hosseini en gepubliceerd in 2003, spelen de twee hoofdpersonages, Amir en Hassan, samen bij een granaatappelboom en snijden hun namen in de bast. De boom staat op een begraafplaats maar vertegenwoordigt leven, speelsheid en energie, midden in de donkere omgeving. Later in het verhaal, nadat Afghanistan verwoest is door twee oorlogen en Hassan sterft, keert Amir terug naar de boom om te ontdekken dat deze verwelkt en uitgezoogd is.
Auteurs gebruiken granaatappels om onschuld, schoonheid, vitaliteit en zuiverheid te vertegenwoordigen. In William Shakespeare's toneelstuk "Romeo and Juliet" zit een vogel op een granaatappelboom buiten Julias raam nadat zij en Romeo hun huwelijk hebben geconsumeerd. De twee liefhebbers discussiëren de diepgang en zuiverheid van hun liefde, ondanks de kritiek op hun verboden relatie. De rijpe rode kleur van granaatappels helpt lezers de passionele verbinding van de twee jonge liefhebbers te visualiseren.
Het gebruik van granaatappels in literatuur dateert terug tot het Oude Testament van de Bijbel en vertegenwoordigt rijkdom, prestige en comfort. Toen de Israëlieten Egypte verlieten en door de woestijn trokken, klaagden ze dat het onvruchtbare land geen granaatappels en andere smakelijke vruchten had. Beelden van granaatappels waren gegraveerd op belangrijke monumenten, zoals de tempel van koning Salomo, en werden vaak met de hand geborduur op de rand van de priestergewaden. Granaatappels symboliseerden goedheid, succes en macht. Toch, toen granaatappelbomen verwelkten, symboliseerden ze zonde en komende verwoesting.
De Griekse mythe over Persephone – een Griekse godin die ontvoerd wordt door Hades – gebruikt granaatappels om natuur, vruchtbaarheid en seizoensveranderingen te vertegenwoordigen. Toen Persephones moeder, Demeter, beseft wie haar dochter meenam, wordt ze een recluse en stopt ze met het vruchtbaar maken van de aarde. Hades laat uiteindelijk Persephone vrij, maarlegt een tovenaar op een granaatappel die Persephone eet. De tover dwong Persephone om drie maanden per jaar terug te keren naar de onderwereld. Demeter maakt het land onvruchtbaar voor die drie maanden – de onvruchtbare wintermaanden.