De term 'gotisch' in de kunst heeft andere kenmerken dan dezelfde term in de literatuur. Gotische kunst duurde tussen de 12e eeuw en de 16e eeuw en manifesteerde zich in de vorm van beeldhouwkunst, schilderkunst en architectuur. Gotische literatuur daarentegen, verscheen pas rond 1760 en is nog steeds aanwezig, in sommige vormen.
Het hoofdkenmerk van gotische beeldhouwkunst en schilderkunst is dat ze normaal gesproken godsdienstige scènes of figuren afbeelden. Het thema van transcendence werd vaak bezocht in gotische beeldhouwkunst en schilderkunst. Gotische beeldhouwkunst werd normaal op of in gebouwen gebruikt, en dus zijn gargoyles en grotesken een ander gemeenschappelijk kenmerk van gotische kunst. In de architectuur omvatten de hoofdkenmerken puntbogen, geribde en gewaarde Gewelfplafonds, torens of spieren, stijfpen en gekleurd glas.
De gotische roman was de eerste opduiking van gotische literatuur, en werd soms aangeduid als de gotische romantiek. Deze soort romans werden gekenmerkt door elementen van horror, spanning en mysterie. Gotische romans probeerden begrip te vinden door de donkere kant van het leven te verkennen. Ze bevatten vaak verwoeste oude gebouwen, wilde landschappen, goede en knappe helden, verängstigde heldinnen en, natuurlijk, een kwaadaardig personage. Waarschijnlijk de meest beroemde gotische roman is Mary Shelley's 'Frankenstein.'
Soms aangeduid als wilderness gotisch, verwisselt Amerikaans Gotische literatuur de oude, mysterieuze kastelen en abdijen van Britse en Europese Gotische verhalen voor de achtergrond van de Amerikaanse wildernis of kleine stad. Dit soort literatuur speelt zich vaak af in kleine koloniale nederzettingen, zoals de setting van 'The Legend of Sleepy Hollow,' of in een groot huis op een familiedomein. Als de gotische roman, was Amerikaans Gotische fictie gekenmerkt door moord, mysterie, horror en spookverschijnselen.
Zuidelijk Gotische literatuur is een meer recent gotisch subgenre, waar verhalen zich in de Amerikaanse Zuiden afspelen. De kenmerken van Zuidelijk Gotisch schrijven omvatten het gebruik van het ironische, ongewone, absurde of supernatuurlijke. In tegenstelling tot eerdere vormen van Gotisch schrijven, doen Zuidelijk Gotische auteurs dit niet puur voor spanning of entertainment, maar om de thema's van maatschappelijke verandering en onrust in de Zuidelijke staten te verkennen. Protagonisten in Zuidelijk Gotische literatuur neigen er niet toe om te voldoen aan stereotyperingen. Ze zijn meestal geflaaid en vaak groots.